Dankbaar, omdat het zo had moeten zijn

5 comments

Ik geloof dat het leven loopt zoals het moet lopen. Zoals ik weleens hoor en zeg: het had zo moeten zijn. Niet iedereen zal het met mij eens zijn, want horen die verschrikkelijke dingen in de wereld dan ook zo te lopen? Hoezo had dat dan zo moeten zijn? Moeten we niet allemaal lang en gelukkig leven en deze wereldbol verlaten als we oud, grijs en moe zijn en vijftien kleinkinderen hebben?

Een antwoord op deze vragen geven kan niemand geven, maar op dat soort momenten – misschien wel juist op dat soort momenten – probeer ik naar de positieve dingen in het leven te kijken. Naar wat je al wél hebt bereikt en naar wat het leven je al wel heeft kunnen geven. Al het moois dat al is geweest. Alles waar je dankbaar voor mag zijn.

Dat je dankbaar mag zijn voor de mooie cijfers die je op school haalt. Dankbaar voor de reisjes die je al hebt kunnen maken naar de mooiste plekken van de wereld. Dankbaar voor een fijne baan en voor de feestjes die je iedere week viert. Dankbaar dat jouw vrouw iedere avond lekker kookt, dat je getuige mag zijn op de bruiloft van jouw zus en dat je te horen hebt gekregen dat je papa, oom of zelfs opa wordt. Dankbaar dat je de liefste, mooiste mensen om je heen hebt met wie je het leven deelt of hebt mogen delen. Dankbaar dat je er bent en dat je er mag zijn.

Ik weet zeker dat als ik je nu vraag om na te denken over iets waar jij dankbaar voor bent, dat er hoe dan ook één ding in je op komt. Iets waar je meteen van moet glimlachen. Denk er maar eens over na. Glimlach je al? Misschien kun je niet eens kiezen uit al die fijne herinneringen die je hebt. Misschien is er zoveel moois gebeurd in de afgelopen tijd, dat je nog niet helemaal beseft dat je hiervoor dankbaar mag zijn.

We zijn allemaal wel ergens dankbaar voor. Ook als je er nu, om wat voor een reden dan ook, niet over na kunt denken. En toch vraag ik je om het te doen. Om te graven in jouw herinneringen en om het moment eruit te pakken waar jij warme kriebels van krijgt. Pak het met beide handen vast, kijk naar het moment en beleef het nog eens. Koester het. Omarm het. Wees dankbaar.

Ik denk dan: als je iets hebt om dankbaar voor te zijn (en dat heb je), dan moet dat toch iets zijn wat zo had moeten zijn? Dan moet het toch gewoon zo lopen? Dat is geen toeval. Dat is niet zomaar. Dat is niet zonder een reden. Juist datgene waar je dankbaar voor bent, dat maakt het leven zo zinvol. Juist daar put ik mijn energie uit. Juist dat geeft mij die drive om het maximale uit het leven te halen en om met een trots gevoel terug te kijken op wat al is geweest. Geen pijn of verdriet kan daar tegenop. Geen lastige levensvraag hoeft daarvoor beantwoord te worden. Geen angst of onzekerheid kan dat van mij afpakken. Dankbaar zijn. Dankbaar voor dit leven. Omdat dat zo moet zijn.

5 reacties op “Dankbaar, omdat het zo had moeten zijn

    1. Fijn is dat hè? Focus op de mooie dingen in het leven. Dan denk ik dat we best gelukkig kunnen worden ;)

  1. Dat denk ik regelmatig; het heeft zo moeten zijn. En eigenlijk ben ik heel nuchter ;) Mooie tekst en helemaal waar. Soms is het best goed om daar even bij stil te staan. Niet alles is vanzelfsprekend namelijk..

    1. Die instelling ‘het had zo moeten zijn’ zorgt er bij mij vaak wel voor dat ik vrede heb met hoe dingen lopen. Om vervolgens weer de focus te leggen op al het positieve :)

Laat een reactie achter

Your email address will not be published. Required fields are marked *