Schotland – thuiskomen in Edinburgh

1 comments

Na Glencoe en Isle of Skye (deel 1 en deel 2) zijn we weer terug in de Edinburgh. Edinburgh, die lieve, mooie stad ondanks de soberheid en het grijze weer. Zo’n anderhalf jaar geleden was ik hier ook, samen met mijn voetbalvrienden. Toen voor slechts één dag – deze keer heb ik bijna drie dagen om Edinburgh te ontdekken. En zoals je misschien wel verwacht, kan ik zeggen dat drie dagen niet eens genoeg is.

Aangezien Vojta ons al heeft verlaten, voelt het bijna als een nieuwe reis met Teru. Onze dagen plannen we om ontbijt, lunch en avondeten heen. Eigenlijk net zoals al mijn stedentripjes en reisjes. Eigenlijk zoals mijn hele leven, maar dat is misschien weer een ander verhaal.


Edinburgh

Na de lange terugreis van Isle of Skye naar Edinburgh, besluiten Teru en ik om het de twee overige dagen rustig aan te doen. ‘Rustig aan’, want aan het eind van de dag hebben we alsnog zo’n twaalf kilometer gewandeld. We ontbijten in een superschattig klein cafeetje genaamd Piecebox (waar ik nog de domme grap van het peace-teken en een box ‘tik hem aan’ maak) en waar alle schots en scheefs staat en hangt. Tafels die schuin lopen, elk kopje en schoteltje is anders. Het geeft me een beetje een Harry Potter-vibe, maar in welke scène we ons bevinden, weet ik dan weer niet.

Omdat we niet heel luxe en uitgebreid hebben gegeten de afgelopen dagen, wordt mijn eerste Edinburghse maaltijd een bord met pannenkoeken en chocolademousse. Dit soort dingen laten me weer beseffen hoe fijn ik ontbijten vind en dat ik daar best burgerlijk voor de stad in wil gaan.

Piecebox, Edinburgh

Maar goed, Edinburgh is natuurlijk niet alleen maar eten. Edinburgh (en Schotland überhaupt) is ook Harry Potter. We besluiten het centrum in te gaan richting The Elephant House, het café waar JK Rowling schijnbaar de verhalen over de jonge tovenaar heeft geschreven. Ergens bij een raam zou ze gezeten moeten hebben met uitzicht op een begraafplaats. Daar waar ze ook wandelde voor inspiratie. En hoe, want verschillende namen van tovenaren (zoals Dumbledore en McGonagall vind je terug op de grafstenen). Teru en ik hebben ze niet allemaal kunnen spotten, maar het lopen door zo’n oude begraafplaats is meestal al indrukwekkend op zich.

Edinburgh
The Elephant House, Edinburgh
The Elephant House, Edinburgh
Greyfriars cemetry, Edinburgh
Greyfriars cemetry, Edinburgh

Onze wandeling brengt ons verder naar de Botanische Tuinen. Die van Amsterdam is er niets bij, want in de tuinen van Edinburgh kan je een hele middag wel verdwalen. Omdat het een wat druilerige dag is, besluiten wij er niet de hele dag te gaan rondzwerven – en gek genoeg heb ik denk ik om die reden ook amper een foto van de botanische tuinen, maar ik beloof je dat het echt heel mooi was hoor! Onze missie is eigenlijk het vinden van een paar goed Instagram-spots. Circus Lane is er één van. Dit straatje zit verscholen in de wijk Stockbridge. De mensen hier noem ik geluksvogels en alles hier doet me denken aan de quote Your hometown is someone else’s dream travel destination!

Edinburgh
Circus Lane, Edinburgh

Voor nog meer moois lopen we verder naar Dean Village. Het verbaast me eigenlijk hoeveel er in Edinburgh is. Zoveel verschillende wijkjes. Dit wijkje doet me een beetje denken aan Frankrijk met al die rotsen in de rivier en pittoreske huisjes.

Juist door de diversiteit heb ik ook niet het idee dat we al een hele dag door Edinburgh wandelen. De afstanden zijn goed te doen, maar bij elkaar opgeteld hebben we toch al meer dan tien kilometer gewandeld. We besluiten er een einde aan te breien en gaan de volgende dag verder richting het zuiden van Edinburgh.

Dean Village, Edinburgh
Dean Village, Edinburgh
Dean Village, Edinburgh

Het is mijn laatste dag in Schotland, dus eigenlijk zijn we vooral opzoek naar eten en wat leuke winkeltjes. Dit vinden we in de wijk Morningside. De Egg Benedicts vliegen me om de horen bij Salt Café. Hier zouden we de hele dag wel kunnen eten met flink wat kopjes thee, maar onze portemonnees zullen daar uiteindelijk vast anders over denken en mijn vliegtuig wacht ook nog eens. Met nog een laatste stop bij Piecebox voor een stuk cake en een PINDAKAAS MILKSHAKE (!!!!!!) is het dan echt tijd om Edinburgh en Schotland te verlaten.

Salt Café, Edinburgh
Salt Café, Edinburgh
Piecebox, Edinburgh
Piecebox, Edinburgh

Het voelt zo vertrouwd om door Edinburgh te lopen, dat ik me er geen moment onveilig heb gevoeld. Het is een stad, maar heeft iets weg van een dorp waardoor het niet zo massaal is met nauwelijks kabaal en gedoe. Ik hou hier wel van. Misschien wel meer dan van een stad als Amsterdam waar het altijd maar druk is. En dat zegt wat voor iemand die ooit zo verliefd (en stiekem nog steeds hoor) is op onze hoofdstad.

Edinburgh voelt als thuiskomen. En eigenlijk voelt heel Schotland inmiddels als thuiskomen. Ik weet dan ook dat dit geen definitief afscheid is. Ooit kom ik terug om meer te proeven van alle cafés en restaurantjes, om meer te wandelen door de Schotse natuur en om nog meer verliefd te worden op dit grauwe, maar fijne land.

One thought on “Schotland – thuiskomen in Edinburgh

  1. Mooie foto’s zeg! Ik ben een keertje in Edinburgh geweest met school en werd echt verliefd op de stad, ik vond het een wat mysterieus sfeertje hebben. Dus ik wil zeker nog een keer terug om meer te ontdekken :) Je ontbijtje zag er trouwens ook goed uit!

Laat een reactie achter

Your email address will not be published. Required fields are marked *